Η ΩΡΚΑ επιστρέφει!!
Από 28 Μαΐου έως 13 Ιουνίου 2010, θα εμφανίζεται στο Θέατρο Παραμυθίας (Παραμυθίας 27, Μεταξουργείο), κάθε Παρασκευή, Σάββατο & Κυριακή στις 9 μ.μ., με δύο μονόπρακτα του Ευγένιου Ιονέσκο: το Μάθημα και τον Νέο Ενοικιαστή.
Στο Μάθημα (1951), ο Ιονέσκο αναποδογυρίζει τη διδασκαλική διαδικασία και μας δείχνει τη σκοτεινή της όψη, εκείνη που κρύβεται κάτω από την φαινομενικά «φυσιολογική» εκπαίδευση. Ο παραλογισμός του εκπαιδευτικού εγχειρήματος δεν εντοπίζεται στο θέατρο, αλλά στη σχολική τάξη: ο συμβολικός θάνατος του μαθητή, το πνίξιμό του απ’ την προσπάθεια να παραφουσκωθεί με «γνώσεις», μας κάνει να αναρωτηθούμε για την ζωή του μετά την «αποφοίτηση».
Στον, πιο άγνωστο στην Ελλάδα, Νέο Ενοικιαστή (1955), στο μικροσκόπιο του συγγραφέα μπαίνει η μοναξιά του σύγχρονου ανθρώπου και το «αντίδοτο» που αυτός ψάχνει: τη συγκέντρωση αγαθών - την κατανάλωση. Και εδώ, όλα, εκ πρώτης όψεως, μοιάζουν «φυσιολογικά»: ένας άνθρωπος μετακομίζει τα υπάρχοντά του στη νέα του κατοικία. Οχυρώνεται απ’ τον έξω κόσμο στοιβάζοντας τα πράγματά του στο νέο του δωμάτιο. Στο τέλος, όμως, δεν μένει χώρος ούτε για τον κόσμο ούτε για τον ίδιο και έτσι πνίγεται μέσα στον ασφυκτικό κλοιό των ίδιων των επίπλων του.
Στο Μάθημα (1951), ο Ιονέσκο αναποδογυρίζει τη διδασκαλική διαδικασία και μας δείχνει τη σκοτεινή της όψη, εκείνη που κρύβεται κάτω από την φαινομενικά «φυσιολογική» εκπαίδευση. Ο παραλογισμός του εκπαιδευτικού εγχειρήματος δεν εντοπίζεται στο θέατρο, αλλά στη σχολική τάξη: ο συμβολικός θάνατος του μαθητή, το πνίξιμό του απ’ την προσπάθεια να παραφουσκωθεί με «γνώσεις», μας κάνει να αναρωτηθούμε για την ζωή του μετά την «αποφοίτηση».
Στον, πιο άγνωστο στην Ελλάδα, Νέο Ενοικιαστή (1955), στο μικροσκόπιο του συγγραφέα μπαίνει η μοναξιά του σύγχρονου ανθρώπου και το «αντίδοτο» που αυτός ψάχνει: τη συγκέντρωση αγαθών - την κατανάλωση. Και εδώ, όλα, εκ πρώτης όψεως, μοιάζουν «φυσιολογικά»: ένας άνθρωπος μετακομίζει τα υπάρχοντά του στη νέα του κατοικία. Οχυρώνεται απ’ τον έξω κόσμο στοιβάζοντας τα πράγματά του στο νέο του δωμάτιο. Στο τέλος, όμως, δεν μένει χώρος ούτε για τον κόσμο ούτε για τον ίδιο και έτσι πνίγεται μέσα στον ασφυκτικό κλοιό των ίδιων των επίπλων του.
Φωτογραφίες από τις Παραστάσεις. «Θα 'θελα κάτι να συμβεί». 
