Η ΩΡΚΑ ουδεμία σχέση έχει με το (κατά τα άλλα συμπαθές) περιώνυμο θηλαστικό. Ούτε και με ωκεανούς, εξάλλου. Είναι η Ώρα της συνάντησης – ει μη και της συνεύρεσης – πάνω από Κοινές Ανησυχίες που βασανίζουν τα μέλη της. Μετά από χρόνια σε άλλες ομάδες, οι «Ωρκιανοί» αποφάσισαν να ενώσουν τις δυνάμεις τους και να τραβήξουν το δικό τους δρόμο, καταθέτοντας το μεράκι τους σ’ αυτό που αγαπάνε: το θέατρο.

Σάββατο 16 Μαΐου 2009

T-4: All the pieces are coming together...

Η πρωτότυπη μουσική της παράστασης, από τον Ιάκωβο Κροκόδειλο, είναι έτοιμη.

Το ίδιο και η αφίσα:

Τα σκηνικά έχουν στηθεί, ενώ γίνονται οι τελευταίες παρεμβάσεις στα κοστούμια.

Οι πρόβες είναι πολύωρες και καθημερινές...


Υ.Γ. Το e-go δημοσιεύει μία παρουσίαση της παράστασης εδώ.

Πέμπτη 14 Μαΐου 2009

Τ-7: Πρόβες! Σκηνικά! Κοστούμια! Αφίσα!

Οι πρόβες έγιναν πλέον 6 την εβδομάδα, μεγαλύτερες σε διάρκεια, και γίνονται στο χώρο που θα ανέβει η παράσταση. Ξεκινάμε πάντα με ζέσταμα από τη χορογράφο, η οποία στη συνέχεια μας καθοδηγεί κινησιολογικά σε ορισμένες σύνθετες σκηνές.
Όταν τελειώνουν οι πρόβες, γύρω στα μεσάνυχτα, αρχίζουν όλα τα υπόλοιπα: Κατασκευή και βάψιμο των σκηνικών, προετοιμασία των κοστουμιών, σχεδιασμός της αφίσας, σύνταξη του προγράμματος.

Τα σκηνικά προετοιμάζονται από την ομάδα, με βάση τις οδηγίες της σκηνογράφου, εντός και εκτός θεάτρου. Χαρτάκια και λουλούδια παντού!


Η αφίσα επιλέχθηκε από ένα σύνολο αφισών που σχεδιάστηκαν από ένα μέλος της ομάδας. Η επιλογή και βελτιστοποίηση της αφίσας έγινε, χαρακτηριστικά, μέσα από επίπονες δημοκρατικές διαδικασίες, οι οποίες όμως οδήγησαν σε ένα αποτέλεσμα που μας χαροποίησε όλους. Μόλις έχουμε την τελική έκδοση της αφίσας θα ανέβει στο blog.

Ο καλλιτέχνης...

... και η μούσα του

Το πρόγραμμα είναι εξαντλητικό, αλλά ο ενθουσιασμός για την πρεμιέρα που πλησιάζει (σε 7 μέρες!) ανεβάζει την αδρεναλίνη. Και που και που ένα μασάζ βοηθάει!

Παρασκευή 1 Μαΐου 2009

Στην τελική ευθεία

Επιστροφή από τις διακοπές του Πάσχα με αυξημένες πρόβες (4 την εβδομάδα) και δραστηριοποίηση προς όλες τις κατευθύνσεις: Πρόγραμμα, αφίσες, σκηνικά, κοστούμια, μουσική, δελτία τύπου – όλα πρέπει να είναι έτοιμα σε λιγότερες από 18 μέρες! Η λοιμώδης μονοπυρήνωση αποδείχτηκε (ευτυχώς) πυώδης αμυγδαλίτιδα και η ομάδα είναι πάλι πλήρης, η τέταρτη πράξη στήθηκε κατά το ήμισυ, και την Πέμπτη αρχίζουν οι πρόβες στο χώρο που θα γίνει η παράσταση.

Παράλληλα η σκηνογράφος μας έστειλε τη διάταξη των σκηνικών της τέταρτης πράξης:


Καθώς προχωράει η δουλειά στα σκηνικά και στα κοστούμια, βλέπουμε να δημιουργείται σταδιακά ο παράλληλος κόσμος του έργου, ένας κόσμος που ο ίδιος ο Γκομπρόβιτς περιγράφει με διεισδυτική ματιά:
Βασανισμένος απ’ τη μάσκα του, ο άνθρωπος θα δημιουργήσει για δική του χρήση και κρυφά ένα είδος υποκουλτούρας, ένα κόσμο δηλαδή κατασκευασμένο απ’ τα απορρίμματα του ανώτερου κόσμου της κουλτούρας, ένα σκουπιδόκοσμο, πλασμένο από μύθους ανήλικους κι από ανομολόγητα πάθη… έναν κόσμο δεύτερης διαλογής, έναν κόσμο-μπάλωμα.
Μέσα σ’ αυτόν τον κόσμο γεννιέται μια κάποια επαίσχυντη ποίηση, μια κάποια ομορφιά εξευτελιστική…

Τετάρτη 15 Απριλίου 2009

Πρόοδος και αντιξοότητες

Ο στόχος να ολοκληρωθεί το στήσιμο του έργου πριν το Πάσχα (για την πραγματοποίηση του οποίου εκφράζαμε μέχρι πρότινος βεβαιότητα (βλ. post 29/3/09)) δεν επετεύχθη! Έχουμε στήσει τρεις από τις τέσσερις πράξεις, με την τέταρτη να αναβάλλεται για μετά το Πάσχα.

Επιπλέον, μία ηθοποιός έπαθε λοιμώδη μονοπυρήνωση και είναι άγνωστο πότε και αν θα μπορέσει να επιστρέψει. Άγχος. Με μια εσωτερική μεταγραφή ο ρόλος της θα μπορούσε ίσως να καλυφθεί, αλλά αφήνοντας κενό αλλού. Ο σκηνοθέτης εξετάζει τις δυνατότητες…

Η απόγνωση του σκηνοθέτη

Η ευχάριστη νότα της εβδομάδας είναι η άφιξη της σκηνογράφου από το Λονδίνο και του μουσικού από το Γαλάτσι. Η πρώτη ήρθε σε δύο πρόβες και μας καθοδήγησε στην προετοιμασία των κοστουμιών. Ο δεύτερος έχει σχεδόν ολοκληρώσει τη σύνθεση της μουσικής της παράστασης, την οποία ακούσαμε κατά τη διάρκεια της πρόβας (και μόλις μας δώσει την έγκριση του θα την ανεβάσουμε και στο blog).

Καλό Πάσχα!

Κυριακή 12 Απριλίου 2009

Όταν δεν κάνουμε πρόβες

Οι πρόβες συνεχίζονται με αμείωτο ρυθμό, αλλά με τον ίδιο ρυθμό συνεχίζονται και οι πρωινές μας δουλειές! Τι κοινό έχουν δύο φοιτητές δραματικής σχολής, ένας μεσίτης, μία συντηρήτρια έργων τέχνης, ένας κομμωτής, μία καθηγήτρια γαλλικών, μία facebooker και ένας δημοσιογράφος;